BOWIEMEKKO

อาการมันออกตั้งแต่เมื่อวาน
เช้านี้พาลปวดหัวตัวเป็นไข้
ปวยในรอบสามสี่เดือนที่มาอยู่ที่นี่
ทำงานมากไปหรือป่าว
ไม่นี่นา ก็แค่อยากทำงานเพื่อไม่ให้ตัวเองว่าง
ทำงานเพราะ passion ที่จะทำ
สงสัยจะคลุกฝุ่นและแดด ติดกันหลายๆ วัน
ตื่นเช้าแต่นอนดึก เพราะนอนหลับยาก
ในหัวคิดผสมปนเป
ในเมื่อใจมันไม่สบาย ร่างกายก็รับไม่ไหว
        "ในวันที่ฉันป่วย"

แค่อยากตื่น
และฟื้นขึ้นมองเธอได้
และอยากให้อยู่ใกล้ใกล้
ในฝันนั้นมีดวงดาว
ที่อยู่ไม่ห่างจากฉัน

ดวง ดาว ที่ระยิบพราวและ วาว วาม
คงจะไม่งามดั่ง ดวงตา ดวงที่จ้องมา ดั่งตาคู่นั้น
คนดี คนที่ฉันมีอยู่เคียงกาย
ทำให้หัวใจหวั่นไหวไปทุกอย่างกับเธอ

ไม่มีใครที่ล้ำค่า ไม่มีใครสำคัญกว่า
คนที่คอยห่วงหา คอยห่วงใยทุกลมหายใจ
เมื่อหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้า
ตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย
อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา
พบความรักที่ล้ำค่า ความใส่ใจที่เกินกว่า
ไม่อาจจะเสาะหา คำขอบคุณได้ดังตั้งใจ
ก่อนหลับตาลงในวันที่อ่อนล้า
จดจำแววตาที่สดใส
คอยห่วงใยอยู่ข้างข้างกัน
เพียงแค่เรานั้นตื่น